- Bizimkiler ondan önce eve gelmezler. - Emin misin?
Tamamen yalnızız, değil mi?
Michael buralarda bir yerlerde...
Çıkart şu şeyi.
- Üst kata çıkalım. - Tamam.
Bak, Judith, çok geç oldu.
Gitmeliyim.
Yarın beni arayacak mısın?
- Evet, tabii. - Söz mü?
Evet.
Michael?
Daha önce böyle bir şey olmuş muydu?
Sadece minimum güvenlikte.
Anlıyorum.
Yol bir kaç yard sağda.
Beni tek rahatsız eden alay etmeleri.
Saçmalamaya başladılar mı sürer de sürer...
Endişeleneceğin bir şey yok.
15 yıldır tek bir kelime konuşmuyor.
Özel yönlendirmeler var mıydı?
Sadece burada neyle uğraştığımızı anlamaya çalış.
Bunu hafife alma.
Artık ona insan gibi davranmamızın zamanı gelmedi mi?
Eğer öyle diyorsan.
Acıma duygunuz ağır basıyor, doktor.
Yargıcın karşısına çıkardığımızda ona ne vereyim?
Thorazin.
- Gücü ancak oturmaya yeter. - Fikir de bu.
Bunda ciddisin, değil mi?
Evet.
- Yani aslında onu asla çıkartmak istemiyorsun. - Asla...
Asla.
- Öyleyse onu niye Hardy Eyaleti'ne götürüyoruz, eğer... - Çünkü kanun bu.
Öyle.
Ne zamandan beri etrafta gezmelerine izin veriyorlar?
- Ana girişe sür. - Acaba... - Dediğimi yap.
Burada dur.
- Hastahaneye gitmemiz... - Bekle!
- İyi misin? - Evet, iyiyim. - O gitti.
Kötülük gitti!
Ben...
Myers'ların anahtarını bırakmayı unutma.
Unutmam.
- Eve bakmaya 10:30'da gelecekler. Onlar gelmeden önce... - Söz.
Laurie...
Selam, Tommy.
- Bu akşam geliyor musun? - Aynı saatte, aynı yerde.
- Balkabağından fener yapabilir miyiz? - Tabii.
- Canavar filmi de seyredebilir miyiz? - Tabii.
Bana okuyacak mısın?
- Patlamış mısır yapabilir miyiz? - Tabii, tabii, tabii.
Acele etsen iyi olur.
- Bu yoldan okula nasıl gidebiliyorsun? - Babam istedi.
Niye?
Anahtarı bırakmalıyım.
Niye?
Çünkü bir ev satacak.
Niye?
- Çünkü bu onun işi. - Nereyi?
Myers'ların evini.
Myers'ların evi!
Oraya gitmeyeceksin, değil mi?
Evet, gideceğim.
Burası hayaletli bir ev.
Sadece izle.
Lonnie Elam bunun perili bir ev olduğunu söyledi.
- Dedi ki orada gerçekten korkunç şeyler olmuş. - Lonnie Elam muhtemelen altıncı sınıfı bitiremeyecek.
Gitmeliyim.
Akşam görüşürüz.
- Hoşçakal. - Hoşçakal.
- Ben sorumlu değilim, Sam. - Oh, hayır.
Onlara ne kadar tehlikeli olduğunu söyledim!
İki yolu kapamak ve her yere ilan asmak 5 yaşındaki birini bulmak için yeterli değil!
Ama o senin hastandı, Doktor. Eğer tedbirler yeterince iyi değilse, bunu birilerine anlatmalıydın.
Herkese söyledim!
- Kimse dinlemedi. - Yapabileceğim başka bir şey yok.
Oraya dönebilir ve telefonun başına geçebilirsin.
Onlara dün gece tam olarak kimin kaçtığını söyle.
- Ve tam olarak nereye gittiğini söyle. - Muhtemelen gidiyordur.
- Zamanımı harcıyorum. - Sam, Haddonfield buradan 1500 mil uzakta.
- Tanrı aşkına, araba kullanamaz! - Dün gece gayet güzel kullanmış!
Belki buralarda biri ona ders vermiştir.
Doktor Chance, lütfen C noktasına gelin...
Doktor Chance, C noktası lütfen.
...ve kitap biter.
Ama Samuels'in bahsettiği şey...
...kaderdi.
Görüyorsunuz...
...kader burada pek çok yaşamı yakalamıştır.
Collins'in nasıl bir davranışı benimsediği önemli değil...
...kaderi çoktan çizilmişti.
Bu onun kendisi ile hesaplaşma günüydü.
Burada...
...ana fikir...
...kaderin...
...her insanın uğraşacağı ve çok gerçek, kesin olduğudur.
Samuels'in kadere bakışı ne açıdan Costaine'den farklıdır?
- Laurie? - Bayan?
Soruyu cevapla.
Costaine kaderin-- sadece dinle bağlantılı olduğunu yazmıştır...
Veya Samuels, kaderin toprak, su, ateş ve hava gibi doğal bir element olduğunu hissetti.
Bu doğru, Samuels kaderi kişiselleştirmiştir.
Samuels'in yazınında, kader bir dağ gibi hareketsizdir.
Öylece duruyor ve insan geçip gidiyor.
Kader asla değişmez.
- Sen, balkabaklı. - Beni yalnız bırak!
- Seni yakalayacak! - Seni yakalayacak, seni yakalayacak...
- Öcü geliyor! - Beni rahat bırak!
- Bize inanmıyor. - Cadılar Bayramı'nda ne olduğunu bilmiyor musun?
Evet, şeker toplarız.
- Öcü! - Öcü, öcü, öcü...
O yolda.
Bana inanmalısınız, memur bey. Haddonfield'e geliyor.
Çünkü onu tanıyorum.
Ben onun doktoruyum. Ona hazır olmalısınız.
Hazır olmazsanız, bu cenazeniz olur.
Biz Haddonfield'liler, fazla gururlu olmayız.
Eğer duymazsan, daha fazla bağırırız.
Biz Haddonfield'liler, fazla gururlu olmayız!
- Eğer duymazsan... devam. - Oh, haline bak.
Şu kitaplardan kurtul artık. Eve dönmek için bir alışveriş arabasına ihtiyacın var.
- Heeey Haddonfield! - Ya tabii...
Bu tamamıyla çılgınlık! Bu sabah öğrenmemiz gereken 3 tane yeni tezahürat var.
Maç öğleden sonra saat 5'te. Saçımı yaptırmam gerekiyor ve dans da saat 8'de.
Bütün param gidecek!
- Yarına yapacak pek fazla bir şey kalmayacak. - Tamamen!
- Her zaman olduğu gibi yapacak bir şeyim yok. - Hepsi senin suçun ve senin için hiç üzülmüyorum.
Hey, Lynda, Laurie!
Niye beni beklemediniz?
Bekledik.
- 15 dakika. Ortaya çıkmadın. - Bu doğru değil. Buradayım.
- Neyin var, Annie? Gülmüyorsun. - Bir daha asla gülmeyeceğim.
- Paul bir şey söylemek için beni soyunma odasına çekti. - Keşfedilmemiş bölgeleri mi keşfettin? - Hayır, öyle bir şey yoktu.
Sadece konuşuyorduk.
Tabii, tabii.
Bizim yaşlı kaçık yumurta atarken ve camları pisletirken yakalanmış. Ailesi yakalamış.
Bu akşam gelemez.
- Bu akşam bebek bakacağını sanıyordum. - Bebek bakıcılığı yapmasının tek nedeni... - Hay lanet...
Onun için bir yerim var.
Kimya kitabımı unuttum.
Ee, kimin umurunda? Ben her zaman kimya kitabımı unuturum. Matematik kitabımı veya İngilizce kitabımı ve...
Bir bakalım, Fransızca kitabım ve...
Kimin kitaplara ihtiyacı var? Benim yok. Her zaman kitaplarımı unutuyorum. Yani...
...bu kitapları alsan da almasan da sorun olmuyor.
Hey, bu van Graham değil mi?
Hiç sanmıyorum.
Bence çok şirin.
Hey, pislik...
Hız öldürür!
Şaka kaldıramıyor galiba.
Biliyorsun, Annie, bazen başımızı belaya sokuyorsun.
Tamamen.
Arabası olup da mizah duygusu olmayan heriflerden nefret ediyorum.
Peki, bu akşam hala geçerli mi?
Başınızı belaya sokmak istemiyorum, Lynda.
Oh hadi, Annie...
Bob ve ben tüm hafta bunu planlıyorduk.
Pekala.
Wallace'lar yedide çıkıyor.
Doyle'larda bebek bakacağım.
- Sadece üç ev aşağıda. Birbirimize yardımcı oluruz. - Oh, korkunç... Üç seçeneğimiz var.
Çocuğun uyumasını izlemek, Lynda'yı dinlemek ya da seninle konuşmak.
Biz...
İşte.
Akşam saat kaçta?
- Bilmiyorum. Kardeşimden kurtulmam lazım. - Bob'dan mı?
Eğ-len-ce-li.
- Görüşürüz. - Hoşçakal. - Hoşçakal.
Annie, bak.
Nereye?
Çalıların arkasına.
- Bir şey görmüyorum. - Sen bağırırken hızlı süren adam.
Zor, değil mi?
Hey, sürüngen!
Laurie, tatlım, seninle konuşmak istiyor.
Akşam seni dışarı çıkartmak istiyor.
Tam orada duruyordu.
Zavallı Laurie.
Birini daha korkuttuk.
Bu çok üzücü. Hiç dışarı çıkmıyorsun.
- Bebek bakıcılığından ufak bir servet indirmiş olmalısın. - Çocuklar çok zeki olduğumu düşünüyor.
Ben öyle düşünmüyorum. Bence sen aklını kaçırmışsın. Çalıların arkasında adamlar görmeye başladın.
Evim güzel evim.
Sonra görüşürüz.
- Hoşçakal. - Hoşçakal.
- Afedersin, Laurie. - Oh, Bay Brackett. Üzgünüm, Bay Brackett. - Oh, seni korkutmak istememiştim.
Üzgünüm.
Biliyorsun, Cadılar Bayramı. Herkes iyi bir şekilde korkmak istiyor.
Evet, efendim.
İyi günler, efendim.
Şeker ya da korku. Şeker ya da korku.
Oh, evlat...
Bu boş inançları bıraktığını sanıyordum.
Alo?
Kimsiniz?
Alo?
Neden yüzüme kapadın?
Annie?
Sen misin?
- Elbette. - Niye bir şey söylemedin? Beni çok korkuttun.
Ağzım doluydu. Beni duymadın mı?
Telefon sapığı sandım.
- Çok ayıp bir çiğneme sesi duydun. Kendini kaybediyorsun, Laurie. - Çoktan kaybettim.
Bundan şüpheliyim.
Dinle, annem arabasını almama izin verdi. Seni 18:30'da alırım.
- Tamam, hoşçakal. - Hoşçakal.
Sadece gevşe biraz.
Bu gülünç.
Acele et.
Tam zamanında.
Judith Myers. Myers.
18. sıra... 20. parsel.
Bilirsin. Her kasabada bu tip şeyler olur.
Bir ara Russellville'de olduğunu hatırlıyorum.
İhtiyar Charly Bowles. 15 yıl kadar önce.
Bir akşam, yemeğini bitirdi.
Masadan kalkmak için izin istedi.
Ve garaja gitti.
Kendine bir testere aldı.
Ve sonra eve geri döndü.
Eşine ve iki çocuğuna hoşçakal öpücüğü verdi.
- Ve sonra işe koyuldu... - Neredeyiz?
Hemen şurada.
Myers, Judith Myers. Onu hatırlıyorum.
İnanamıyorum.
Çok gençti.
Kayıp mı olduk?
Neden bunu yapıyorlar?
Lanet olası çocuklar.
Cadılar Bayramı'nda herşeyi yaparlar.
- Bu onun mezarıydı. - Oh, biliyorum.
18, 19...
Judith Myers.
Eve dönmüş.
Hala korkuyor musun?
Korkmadım.
- Yalanlar. - Gerçekten korkmadım.
- Bay Riddle'ın arka bahçesinde birini gördüm. - Muhtemelen Bay Riddle'dır.
- Beni izliyordu. - Bay Riddle seni mi izliyordu? Laurie, Bay Riddle 87 yaşında.
Hala izleyebilir.
Muhtemelen tüm yapabildiği de budur.
- Balkabağı ne için? - Tommy için aldım. Balkabağından fener yapmasının onu oyalayacağını düşündüm.
- Her zaman senin bu bakıcılık işinde çok iyi olduğunu söylerim. - Teşekkürler.
Bu yüzden, bu gece ben de kendime bakıcılık yapacağım.
Patlamış mısır yapıp Doctor Demensia'yı seyretmeyi planlıyorum.
Korku filmleriyle dolu altı saat. Küçük Lindsey Wallace ona neyin çarptığını bilmeyecek.
Babam!
Kurtul şundan.
Laurie, kes şu öksürüğü. Neyin var senin?
Sadece doğal ol. İşte orada. Sadece doğal ol, Laurie.
Selam, Annie, Laurie...
Selam, baba.
- Ne oldu? - Ne? - Ne oldu?
Birileri eşya dükkanının camlarını kırmış. Muhtemelen çocuklardır.
Herşeyi çocukların üstüne atıyorsun.
Tüm aldıkları Cadılar Bayramı maskeleri, bir ip ve bir kaç bıçak. Sen kim olduğunu düşünüyorsun?
Böyle bir babayla büyümek zor.
- Geç kalmıyor musun? - Ha?
- Geç kalmıyor musun, dedim. - Ayrıca bağırıyor da.
Hoşçakalın, kızlar.
- Hoşçakal, baba. - Hoşçakalın.
Şerif.
Afedersiniz, ben Loomis. Dr. Sam Loomis.
- Lee Brackett. - Sizinle konuşmak istediğim bir konu var.
- Birkaç dakika ayırabilirim. Şu olayla ilgilenmem lazım. - Bu çok önemli.
- Tamam, 10 dakika. - Burada olacağım.
Neyin var senin?
Sanırım biliyordu. Eminim ki kokusunu aldı.
- Hayır, bilmiyor. - Biliyor.
Yüzüne bir bak.
Hep böyle görünür.
Yarın akşam dansta ne giyeceksin?
Böyle şeyleri düşündüğünü bilmiyordum, Laurie.
- Biliyorsun, bir başkasına da sorabilirsin. - Hayır, soramam.
Elbette yapabilirsin. Tüm yapman gereken birine gidip şöyle demek...
Dansa gitmek ister misin?
Sen bunu yapabilirsin, ben yapamam.
Veya Dick Paxter'a sorabilirsin. Seninle çıkmak isteyebilir.
Ben Tramor'la çıkmaya çalışıyorum.
Ben Tramor mu?
Biliyordum!
Gördün mü, böyle şeyleri düşünüyorsun, ha, Laurie?
- Kapa çeneni. - Çok tatlı.
Ben Tramor.
Hoşçakal.
Ya şeker ya da korku. Ya şeker ya da korku. Bana yiyecek güzel bir şeyler ver.
- Selam. - Selam, Annie. İçeri gel. - Bugün nasılsın? - İyi, ya sen?
- Saat kaçta yatakta oluyorsun? - Saat dokuzda.
- İyi akşamlar, tatlım. - İyi bir kız ol.
- Hoşçakal. - İşte.
- Burada kimse yaşıyor mu? - Hayır, 1963'te olan olaydan beri kimse yaşamıyor.
- Haddonfield'deki her çocuk buranın perili olduğunu düşünür. - Haklı olabilirler.
- Bak. - Ne?
Nedir bu?
Bir köpek.
Hala sıcak.
Acıkmış olmalı.
Bir kokarca da olabilirdi.
Olabilirdi.
Bunu bir insan yapamaz.
O insan değil.
Burada olmuş.
Tam burada oturuyormuş.
Onu bu pencereden görmüş olmalı.
Çimenlerde durarak...
...içeriye bakmış olmalı.
Benim...
...çok fesat bir doktor olduğumu düşünebilirsiniz.
Böyle olmamın geçerli nedenleri var.
Bana sadece biraz korkmuşsun gibi geldi.
Evet.
Evet, ben...
Onunla on beş yıl önce tanıştım. Onda hiçbir şey kalmadığını söyledim.
Neden yok, vicdan yok. Temel hisleri bile anlamıyor. Yaşam ya da ölüm...
...iyi ya da kötü, doğru ya da yanlış.
Onunla tanıştım...
...altı yaşında bir çocuk...
...boş, solgun, duygusuz bir yüz ve...
...kapkara gözler...
...Şeytan'ın gözleri.
Ona ulaşmaya çalışarak sekiz yıl harcadım...
...ve sonra onu kilit altında tutmaya çalışarak da yedi yıl.
Çünkü farkettim ki...
...bu çocuğun gözlerinin ardında yaşayan...
...kötülüktü.
Ne yapacağız?
Bu gece buradaymış.
Sanırım geri gelecek.
Onu bekleyeceğim.
Bence televizyon ve radyolara haber vermemiz lazım.
Eğer bunu yaparsan, her köşede onu görürler, her evde onu görürler. Sadece adamlarına...
...ağızlarını kapalı ve gözlerini açık tutmalarını söyle.
Bir saate kadar kontrol için tekrar gelirim.
...Arthur askerlerine şöyle emretti:
'Kimsenin buradan dövüşmeden geçmesine izin vermeyin!'
Şovalye kalın ve kibirli bir sesle 'Emredersiniz!' dedi.
- Bu hikayeyi sevmiyorum. - Kral Arthur'un favorin olduğunu sanıyordum.
Artık değil.
Niye onları aşağıda saklıyorsun?
Annem onları almamdan hoşlanmıyor.
'Laser Man'...
'Neutron Man'... Nedenini bilmiyorum.
'Tarantula Man'...
Laurie...
...öcü nedir?
Doyle'ların evi.
- Benim... - Selam, Annie. Ne yapıyorsun?
Patlamış mısır yapıyorum...
Eğleniyorum...
Boşver, eminim sen de eğleniyorsundur.
Senin için çok çok önemli haberlerim var.
Bir dakika bekle.
Selam, Lester.
Evin köpeğini parçalamak üzereyim.
Lindsey... Bu köpeği hemen mutfaktan çıkart.
Bu köpekten nefret ediyorum. Dünyada hoşlanmadığı tek kişi benim.
Ee, neymiş şu çok çok önemli haberlerin?
Yarın akşamki dansa gideceğini söylesem ne derdin?
Yanlış numarayı aradığını söylerdim.
Şey...
Ben Tramer'la konuştum ve senden bahsettiğimde gerçekten heyecanlandı.
Oh, Annie...
Oh, yapmadın. Lütfen yapmadığını söyle.
Bunu nasıl yapabildin?
Yani onu nasıl arayabildin? Nasıl böyle kolayca yapabildin?
Buna inanmıyorum.
Sana hiçbir şey söylemem.
Lütfen yapmadığını söyle.
Oh, yapmadın.
- Laurie... - Çok utandım. Yüzüne bile bakamam. - Öcü dışarıda.
- Laurie... dışarıda. - Bekle.
Laurie, öcü dışarıda. Bak!
Tommy, dışarıda kimse yok.
Git televiyon izle.
Sadece Tommy.
Oh, lütfen, Annie...
Bunu yapabilirsin.
Çok basit. Sen ondan hoşlanıyorsun, o da senden. Tüm ihtiyacınız biraz ittirilmenizdi.
Tanrı aşkına, onunla çıkmak sana zarar vermez.
Siktir!
Hayır, hayır, üstüm pislendi. Seni sonra ararım.
Oh, iğrenç!
Lindsey...
Bir ipe ihtiyacım var.
Lindsey...
Lester tekrar havlamaya ve sinirlerimi bozmaya başladı.
Boşver...
Galiba güzel bir dişi buldu.
- Peki ya balkabağı fener? - Filmden sonra.
- Peki ya çizgi romanlarım? - Balkabağı fenerden sonra.
Peki ya öcü?
Öyle bir şey yok.
Richie dedi ki bu akşam peşimden gelecekmiş.
Richie'nin söylediği herşeye inanıyor musun?
Hayır.
Tommy, Cadılar Bayramı... Herkes birbirini kandırmaya çalışır.
İnsanları inandırmaya çalışırlar. Bence Richie seni korkutmaya çalışmış.
Öcüyü gördüm. Dışarıdaydı.
Dışarıda kimse yok.
- Oradaydı. - Neye benziyordu?
Öcüye!
Hiçbir yere varamıyoruz.
Pekala.
Öcü sadece Cadılar Bayramı'nda gelebilir, değil mi?
Doğru.
Bu akşam buradayım. Sana bir şey olmasına izin vermem.
Söz mü?
Söz.
Şimdi balkabağı fener yapabilir miyiz?
Gidelim.
Harika!
Merhaba?
Kim var orada?
Paul, bu ucuz şakalarından biri mi?
Sanırım değil.
Bu akşam Annie'ye numara yok.
Lindsey!
Lindsey, buraya gel!
Lindsey, çamaşır odasındayım! Kapı açılmıyor!
Herkes hazır mı?
Bu şeyin şeklini çıkartmaya çalışacağız.
Tanrım.
- Hey. - Evet.
Çok güzel. Sorun ne?
Sonunda bir tane oldu.
Oh, Lyndsey, aç şu telefonu. Arayan Paul.
Lyndsey!
- Hayır, hayır cevap yok. - Doktor, bu parmaklar nereden geldi?
- Bilmiyorum, Bay Scott. - Alo?
Selam, Lyndsey. Ben Paul. Annie orada mı?
Evet, burada.
Telefona çağırır mısın?
Elbiselerini yıkıyor.
Bak, sadece aradığımı söyle, tamam mı?
Tamam.
Annie, Paul aradı!
- Kendini oraya kilitlemişsin. - Biliyorum.
Ayağımı çek. Sıkıştım!
Bunu kimseye anlatmayacağına söz ver.
Pencereye sıkışmış. Birazdan gelecek.
- Alo? - Merhaba Annie.
- Oh, merhaba Paul. - Sıkıştın ha?
- Pekala, kes şunu. Herkesin başına gelebilir. - Tabii, herkes cama sıkışabilir.
Tamam ama ben de senin birçok pozisyonda sıkıştığını gördüm!
Bizimkiler gitti.
Oh, bu inanılmaz. Ne zaman gittiler?
- Yarım saat kadar önce. - Oh, harika.
Neden gelmiyorsun?
- Beni almaya gel. - Şu anda gelemem. Elbiselerim yıkanıyor.
Kes sesini salak. Üstüme bir gömlek geçiremez miymişim. Düşünebildiğin sadece bu.
- Bence senin tek düşündüğün bu. - Bu doğru değil. Birçok şey hakkında düşünebiliyorum.
Böyle konuşmaya devam etmek yerine neden konuştuğumuz şeyleri yapmaya başlamıyoruz?
Kapıları, pencereleri kapatın ve ışıkları da söndürün.
- Sakın bir yere gitmeyin... İşte hikaye başlıyor... - Korkuyorum.
Madem korkuyorsun o zaman neden ışıkların yarısı sönük bir şekilde oturuyorsun?
- Bilmiyorum. - Hadi paltonu al. Paul'ü almaya gideceğiz.
İstemiyorum.
- Bak, Lyndsey, birbirimizi anladığımızı sanıyordum. - Burada kalıp bunu seyretmek istiyorum.
Tamam, eğer ayarlayabilirsem Tommy Doyle'la TV seyredersin. Bu hoşuna gider mi?
- Evet. - Peki, benimle gel.
Hadi! Acele et.
Selam, Tommy.
Selam.
- İçeri gelin. Balkabağından fener yapıyorduk. - Biliyorsun, televizyon seyretmek istiyorum.
Annie, buradayım.
Değişik bir stil.
Aksilikler üst üste geldi.
Üstüme margarin döktüm. Kıyafetlerim şu an yıkanıyor. Cama sıkıştım.
Ben Tramer'ı ara ve ona benim hakkımda boş konuştuğunu söyle.
- Yapamam. - Evet, yapabilirsin. - Hayır, Mike Godfrey'le içmeye gitti ve geç saatlere kadar da dönmeyecek.
Yarın onu sen aramalısın.
Bunun dışında ben de Paul'ü almaya gidiyordum.
Bekle bir dakika.
Eğer ona iyi bakarsan, yarın sabah Ben Tramer ile konuşmayı düşünebilirim.
Anlaştık.
- Paul'ün evde cezalı olduğunu sanıyordum. - Öyleydi. Ama yaşlı çatlak kaçacak bir delik bulmuş.
- Dinle, bir saate kadar seni ararım, tamam mı? - Tamam.
Hoşçakal.
Çocuk bakıcısı tekrar iş başında.
Dikkat...
Kaptandan mürettebata.
İner inmez A sınıfı standart güvenlik prosedürleri uygulanmaya başlansın.
Bir sonraki emre kadar iniş yerinde bekleyin.
Hepsi bu kadar.
Yapay ağırlık...
Lyndsey...
Neredesin?
- Öcü orada! Dışarıda! Bak, öcü dışarıda! - Sorun ne?
- Öcüyü gördüm! Biliyorum. - Oh, Tommy kes şunu! - Ama Lyndsey'lerin evinde! - Lyndsey'i korkutuyorsun.
- Orada! - Tommy, kes şunu! Dışarıda kimse yok!
Öcü yok. Bunu kesmezsen televizyonu kapatıp seni yatağa gönderirim.
- Kimse bana inanmıyor. - Ben sana inanıyorum, Tommy.
Korkmuyorum.
Saçma.
- Korkmuyorum. - Öyleyse içeri gir.
Tavuk.
Devam et, Lonnie.
İçeri gir!
Hey!
Hey, Lonnie...
Çek kıçını oradan!
Tanrım.
İyi misin?
Evet.
Değişik hiçbir şey yok. Çocuklar oynuyor, korkutuyorlar, eğleniyorlar.
Bence söylediklerinde yanılıyorsun.
- Yanlış hisse kapılmışsın. - Beni yanlış çıkaracak geçerli nedenler sunmuyorsun.
Neye ihtiyacın var?
Beni bütün gece burada çalılıkların arasında süründürebilmek için sağlam nedenlerin olmalı.
Ben... Ben onu 15 yıl boyunca izledim.
Bir odada duvara karşı oturarak o duvarın ötesini görmeye çalıştım.
İnsanüstü bir sabırla bu geceyi...
...onu harekete geçirecek gizli, sessiz alarmı bekledim.
Ölüm küçük kasabana geldi, Şerif.
Sen de bunu gözardı edebilirsin ya da durdurmak için bana yardım edebilirsin.
Daha çok zırvalık.
Doktor, Haddonfield'ın ne olduğunu biliyor musun?
Aileler, çocuklar... Bu sokaklarda, aşağıdan yukarıya doğru sıralı bir şekilde yaşıyorlar.
Hepsinin katledilmek için sırada mı olduğunu söylüyorsun?
Olabilir.
Tamam, doğru söylediğin ihtimalini göz önüne alarak...
...bu geceyi seninle geçireceğim.
Ve eğer haklıysan...
...gitmesine izin verdiğin için lanet olsun sana.
İlk önce içeri gireceğiz. Sonra biraz konuşuruz.
Sonra Annie Lyndsey'in dikkatini dağıtır, sonra da biz üst kattaki soldan ilk yatak odasına gireriz. Anladın mı?
İlk önce kıyafetlerini yırtıp atacağım.
- Yırtma salak, bluzum çok pahalı. - Sonra da sen benim üstümdekileri yırtıp atacaksın.
Sonra da Lyndsey'in kıyafetlerini yırtacağız. Evet, sanırım anladım.
Tamamen.
Bob... beni aşağıya indir.
Beni aşağıya indir. Bu çok aptalca.
Aşağıya indir beni!
- Hey, burası tamamen karanlık. - Evet.
Annie!
- Annie, buradayız! - Nereye gittiklerini merak ediyorum.
Büyük ihtimalle Annie Lyndsey'i dışarıya çıkarmıştır.
Not bırakmışlardır. Hadi araştıralım.
Bence bakmayalım.
Seni yakalayacak...
- Hayır, yakalamayacak. - Hey, kimse kimseyi yakalamayacak. Birbirinizi korkutmayı kesin.
Bu gece herkes iyi vakit geçiriyor.
Pekala, çocuklar. Sırada ne var?
- Daha fazla patlamış mısır yapalım. - Hayır, yeterince yedik. Neden filmin geri kalanını izlemiyoruz.
Evet.
Tamam, geri koy onu.
Doyle'ların evi.
Selam, Laurie. Ne var ne yok?
Bütün akşam boyunca ilk defa oturabildim.
Hey, Annie oralarda mı?
Sanırım, şu anda evde olmalı.
- Paul'ü almaya gitti. - Şey, burada değil.
Muhtemelen bir yerlerde durmuştur.
Eve dönünce beni aramasını söyler misin? Lyndsey burada ve ne zaman uyuması gerektiğini bilmiyorum.
- Tamam, söylerim. - İyi vakit geçirin.
Kesinlikle geçireceğiz.
Hoşçakal.
- Lindsey bu gecelik yok. - Hey, bu muhteşem bir şey.
Oh, hayır. Yine mi!
Konsantre olamıyorum. Telefon hiç susmuyor.
- Oh, demek dikkatini çekemedim, ha? - Şu lanet olası telefona bak.
Yapamam. Ya Wallace'laraysa?
Annie'nin başını belaya sokarız.
O zaman açık bırakalım.
Muhteşemdi.
- Tamamen. - Evet, çok iyiydi.
- Bira ister misin? - Evet.
Tüm söyleyebileceğin bu mu?
Evet.
- Git bana bir bira getir. - Ben senin bana bir tane getireceğini sanmıştım.
Tabii!
Hemen dönerim.
Sakın giyinme.
Annie?
Paul?
Lynda, seni pislik!
Tamam, Lynda.
Hadi çık artık.
Biramı getirdin mi?
Şirinsin, Bob. Gerçekten çok şirin.
Hoşuna giden bir şey görüyor musun?
Sorun ne? Hayaletini alabilir miyim, Bob?
Pekala, pekala. Hadi, biram nerede?
Tamam, bana cevap verme.
Tamam, verme.
Sen çıldırmışsın! Laurie'yi aramalıyım.
Annie ve Paul'ün nerede olduklarını bilmek istiyorum.
Bunun hiç faydası yok.
Sonunda.
Alo?
Tamam, Annie. İlk önce meşhur çiğnemen, şimdi de meşhur inlemelerin mi?
Annie, iyi misin?
Yine şaka mı yapıyorsun?
Eğer bu bir şakaysa seni öldüreceğim.
Annie?
İyi uykular, çocuklar.
Paul?
Lynda?
Annie?
Lynda?
Bob?
Pekala, Annie...
Pekala, etkafalar. Şaka bitti.
Hadi, Annie. Yeter.
Bu iş komik olmaktan çıktı. Kesin artık şunu!
Çok üzüleceksiniz.
Biri yardım etsin, lütfen!
Biri yardım etsin!
Oh, Tanrım, yardım edin!
Lütfen!
Lütfen, yardım edin!
İmdat!
Oh, Tanrım, yardım edin, lütfen!
Merhaba!
Merhaba?
Merhaba, yardım edin!
Lütfen yardım edin!
Lütfen!
Beni duymuyor musunuz?!
Oh, Tanrım...
Yardım edin, lütfen!
Anahtarlar!
Oh, anahtarlar!
Tommy!
Tommy, benim!
Tommy!
- Kimsin? - Tommy, aç şunu. Benim!
Tommy, lütfen!
Tommy, acele et!
Tommy, lütfen!
Acele et! Tommy, lütfen!
- Ne var, Laurie? - Tommy üst kata çık...
...Lindsey'i de uyandır ve kapıyı da kitleyin.
- Çok korktum! - Dediğimi yap! Hemen! - Bu öcü, değil mi? - Çabuk ol!
Oh, hayır...
Lütfen dur.
Lütfen...
- Neredeydin? Myers'ların evine gittim. - Arabayı buldum. O burada!
- Nerede? - Üç blok aşağıda. Sen evlerin arkasından git, ben de ön tarafı kollayacağım.
Devam et!
Tommy... Lyndsey...
Çocuklar...
Buradan uzaklaşacağız.
Öcü müydü?
- Korkuyorum. - Korkacak bir şey yok.
Emin misin?
Nasıl?
Onu öldürdüm.
Öcüyü öldüremezsin.
İçeri gir! Hadi, Tommy! Şimdi, kapıyı kilitle!
Tommy...
Kapıyı aç.
Buraya gelin.
Şimdi beni dinleyin.
Aşağıya inmenizi...
...ve ön kapıdan çıkmanızı istiyorum.
Sokağın aşağısındaki Mckenzie'lerin evine gidin.
Onlara polisi aramalarını söyleyin.
Onları buraya göndersinler.
- Laurie... - Beni anladın mı?
- Evet. - Hadi gidip dediğimi yapın.
Yardım getir!
Hadi!
O öcü müydü?
Aslında...
...öyleydi.